Zdaniem MF osoba fizyczna, która udostępnia na stronie internetowej miejsce reklamowe za wynagrodzeniem, uzyskuje przychód z tytułu umowy o charakterze podobnym do umowy najmu lub dzierżawy. Oznacza to, że podatnik jest uprawniony do wybrania rozliczenie na zasadach określonych w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym. W razie zdecydowania się na taką formę rozliczenia zapłaci wówczas podatek w wysokości 8,5 proc. przychodu. Należy jednocześnie zastrzec, że taką możliwość mają tylko osoby fizyczne, które nie zarabiają na reklamach w ramach prowadzonej przez nie działalności gospodarczej.

W dotychczas prezentowanym stanowisku MF twierdziło, że umowa stanowiąca podstawę do udostępniania za wynagrodzeniem powierzchni na stronie internetowej, m.in. w celach reklamowych, jest umową nienazwaną, której nie można jednoznacznie przypisać cech umowy najmu lub dzierżawy, co w konsekwencji wykluczało możliwość opodatkowania na zasadach ryczałtu.

Podatnicy od wielu lat regularnie kwestionowali takie podejście MF i ich argumenty znajdowały uznanie w orzecznictwie sądów administracyjnych (wyrok NSA z dnia 9 marca 2012 r. sygn. akt II FSK 1548/10, utrzymujący w mocy wyrok WSA w Krakowie z dnia 5 marca 2010 r. sygn. akt I SA/Kr 60/10; wyrok NSA z dnia 19 czerwca 2012 r. sygn. akt II FSK 2485/10, utrzymujący w mocy wyrok WSA w Warszawie z dnia 5 lipca 2010 r. sygn. akt III SA/Wa 25/10; wyrok NSA z dnia 27 lutego 2013 r. sygn. akt II FSK 1305/11, utrzymujący w mocy wyrok WSA w Warszawie z dnia 17 stycznia 2011 r. sygn. akt III SA/Wa 1448/10).

W swoich wyrokach sądy administracyjne uznawały, że wynagrodzenie otrzymywane przez osobę fizyczną zarządzającą stroną internetową należy zakwalifikować do źródła przychodów – najem, dzierżawa lub inne umowy o podobnym charakterze. Sądy słusznie podkreślały, że umowa, na podstawie której jeden podmiot udostępnia innemu podmiotowi możliwość wyświetlania na stronie internetowej określonych treści (najczęściej reklamowych), jest umową nienazwaną o charakterze podobnym do najmu lub dzierżawy. Wprawdzie przedmiotem takiej umowy nie jest ani najem rzeczy, ani dzierżawa rzeczy lub prawa, jednakże następuje oddanie do używania bytu wirtualnego, jakim jest część powierzchni strony internetowej.

Jeśli mają Państwo pytania w związku z powyższym tematem, prosimy o kontakt z Kancelarią. Nasi prawnicy udzielają porad podczas spotkań w Kancelarii, jak również drogą mailową, telefonicznie oraz za pośrednictwem Skype.

Paweł Galiński

radca prawny

Galiński & Kleina Kancelarie Radców Prawnych

Interpretacja ogólna Ministra Finansów z 5 września 2014 r., DD2/033/55/KBF/14/RD-75000

The post Opodatkowanie reklam w internecie – korzystne zmiany appeared first on Galiński & Kleina Law Firm.

Z wnioskiem o wydanie interpretacji wystąpił podatnik (Wynajmujący), który w ramach prowadzonej działalności gospodarczej zajmuje się wynajmem pokoi gościnnych (ich łączna liczba nie przekracza 12). Formą opodatkowania działalności jest karta podatkowa. W przyszłości jednak osoba ta zamierza podpisać umowę z podmiotem zajmującym się pośrednictwem w pozyskiwaniu turystów. Pośrednik przyjmowałby w jego imieniu rezerwacje i płatności od turystów, które następnie przekazywałby mu po potrąceniu swojej prowizji. Wynajmujący jednak także sam przyjmowałby rezerwacje we własnym zakresie (z pośrednikiem wymieniałby się na bieżąco informacją o zajętych pokojach).

W ocenie Wynajmującego, usługa pośrednika w przyjmowaniu rezerwacji pokoi jest usługą specjalistyczną, a co za tym idzie skorzystanie z takich usług nie powoduje utraty prawa do opodatkowania wynajmu pokoi w formie karty podatkowej.

Minister Finansów nie podzielił stanowiska podatnika.

Uzasadniając swoją decyzję MF wskazał, że z ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne wynika, że okolicznością wykluczającą możliwość opodatkowania w formie karty podatkowej jest m.in. korzystanie przy prowadzeniu działalności gospodarczej, opodatkowanej zryczałtowanym podatkiem dochodowym w formie karty podatkowej, z usług osób niezatrudnionych na podstawie umowy o pracę, czy z usług innych zakładów, za wyjątkiem usług specjalistycznych. W ocenie MF za usługi specjalistyczne ustawodawca uznał czynności i prace wchodzące w inny niż zgłoszony zakres działalności, niezbędne do całkowitego wykonania wyrobu lub świadczonej usługi.

MF nie zgodził się więc z podatnikiem, że działalność podmiotu w zakresie świadczenia pośrednictwa w przyjmowaniu rezerwacji, tzn. taka, która jest potrzebna i zarazem pożądana, by móc zaspokoić rosnące oczekiwania klientów i zarazem by móc prowadzić działalność wynajmu pokoi mieści się w pojęciu „usług specjalistycznych”. W przypadku działalności podatnika za usługi specjalistyczne należy uznać czynności i prace spoza zakresu usług wynajmu pokoi, które są niezbędne do całkowitego wykonania świadczonej usługi, tj. np. usługi gastronomiczne czy też usługi porządkowe. MF podkreślił, że usługi pośrednictwa w pozyskiwaniu turystów to czynności związane ściśle z realizacją usług wynajmu pokoi, są jej etapem. Niemniej – wbrew twierdzeniom podatnika – nie są to usługi niezbędne, albowiem wynajem pokoi może mieć miejsce bez korzystania z tego typu usług. Zatem niewątpliwie usługi pośrednictwa w pozyskiwaniu turystów przyczyniają się do zwiększenia liczby potencjalnych klientów, a co za tym idzie – przychodów, lecz nie można uznać ich za usługi specjalistyczne w rozumieniu ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.

Przedstawione w tym miejscu rozstrzygnięcie MF należy ocenić krytycznie. Organ podatkowy nie wziął bowiem pod uwagę, że zakres czynności wykonywanych przez Podatnika (Wynajmującego) oraz podmiot pośredniczący w wynajmie kwater jest odmienny: ten pierwszy podmiot uzyskuje bowiem przychody z oddawania w najem pomieszczeń, zaś drugi zarabia na tym, że pobiera prowizję od obrotu generowanego przez Wynajmującego. Dodatkowo trzeba zauważyć, że profil działalności obu podmiotów jest całkowicie odmienny: w pierwszym przypadku aby uruchomić działalność w zakresie wynajmu trzeba dysponować lokalem/budynkiem w miejscowości atrakcyjnej turystycznie, zaś w drugim przypadku aktywność w zakresie pośrednictwa można prowadzić bez angażowania tego typu środków – z praktyki wynika, że pośrednicy z reguły działają wyłącznie w sieci internet. MF zdaje się także nie dostrzegać faktu, że obecnie większość obiektów turystycznych aby sprzedać oferowane przez siebie noclegi musi korzystać z oferty pośredników, co w konsekwencji powoduje, że tego rodzaju usługi należy uznać za niezbędne.

Jeśli mają Państwo pytania w związku z powyższym tematem, prosimy o kontakt z Kancelarią. Nasi prawnicy udzielają porad podczas spotkań w Kancelarii, jak również drogą mailową, telefonicznie oraz za pośrednictwem Skype.

Paweł Galiński

radca prawny

Galiński & Kleina Kancelarie Radców Prawnych

Interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z 15 lipca 2014 r., ITPB1/415-441/14/AD, LEX nr 234719

The post Wynajem kwater przez pośrednika a karta podatkowa appeared first on Galiński & Kleina Law Firm.

Dzisiaj o tym czy będąc marynarzem warto wystąpić z wnioskiem o interpretację indywidualną.

Osoby wykonujące zawód marynarza bardzo często mają wątpliwości czy powinny składać w Polsce roczne deklaracje podatkowe i rozliczać się u krajowego fiskusa. Z uwagi na to, że dochody marynarzy mają szczególny status podatkowy krajowe urzędy skarbowe wciąż miewają problemy z ich prawidłowym opodatkowaniem. Z związku z tym dla bezpieczeństwa warto zastanowić się nad uzyskaniem urzędowej interpretacji przepisów, która w przypadku kontroli może uchronić podatnika przed negatywnymi konsekwencjami.

Przykładowo, z wnioskiem o udzielenie wyjaśnień wystąpiła osoba mieszkająca w Polsce i pracująca od dnia 1 stycznia 2014 r. na stanowisku trzeciego mechanika na pokładzie statku eksploatowanego w transporcie międzynarodowym. Umowa zawarta została pomiędzy marynarzem a firmą z Wielkiej Brytanii; pośredniczy w tym firma z Singapuru, która pełni rolę pośrednika. Statek jest zarejestrowany pod banderą Wysp Marshalla. Zarówno siedziba, jak i faktyczny zarząd przedsiębiorstwa eksploatującego ww. statek znajduje się w Wielkiej Brytanii. Osoba ta nie będzie w 2014 r. uzyskiwać dochodów w Polsce.

Czy taki marynarz powinien rozliczać się w Polsce ?

W naszej ocenie nie. Z polsko – brytyjskiej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania wynika bowiem, że w sytuacji gdy marynarz posiadający rezydencję podatkową w Polsce będzie uzyskiwał dochody z pracy najemnej na statku eksploatowanym w transporcie międzynarodowym przez przedsiębiorstwo, którego siedziba oraz faktyczny zarząd znajdują się w Wielkiej Brytanii, to dochody takiej osoby powinny być opodatkowane wyłącznie w państwie armatora. Wniosek ten wypływa z przyjętej przez Polskę oraz Wielką Brytanię metody unikania podwójnego opodatkowania (wyłączenie z prograsją). Dodatkowo, jeżeli marynarz nie będzie posiadał innych dochodów w Polsce to nie będzie musiał składać w kraju rocznej deklaracji podatkowej.

Jeśli mają Państwo pytania w związku z powyższym tematem, prosimy o kontakt z Kancelarią. Nasi prawnicy udzielają porad podczas spotkań w Kancelarii, jak również drogą mailową, telefonicznie oraz za pośrednictwem Skype.

• Interpretacja indywidualna z dnia 21 stycznia 2014 r., sygn. ITPB2/415-993/13/IB -  Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy

Paweł Galiński

radca prawny

Galiński & Kleina Kancelarie Radców Prawnych

The post Podatki marynarzy: Kiedy marynarz nie zapłaci podatków w Polsce ? appeared first on Galiński & Kleina Law Firm.

Uzasadniając swoje stanowisko Minister Finansów wskazał, że na wykonanie trwałej zabudowy meblowej składa się szereg czynności począwszy od jej zaprojektowania aż po jej montaż w obiekcie budowlanym lub jego części (lokalu). Czynności te na potrzeby podatku od towarów i usług traktuje się jako świadczenie kompleksowe (złożone), którego wysokość opodatkowania VAT należy ustalić na podstawie elementu dominującego w tym świadczeniu.

W okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r. stawka podstawowa podatku od towarów i usług, o której mowa w art. 41 ust. 1 ustawy o VAT, wynosi 23%, natomiast stawka obniżona, o której mowa w art. 41 ust. 2 tej ustawy, wynosi 8% (art. 146a pkt 1 i 2 ustawy o VAT).

W stanie prawnym obowiązującym od dnia 1 stycznia 2011 r. jedynym przepisem, który może dawać podstawę do zastosowania preferencyjnej stawki podatku od towarów i usług do czynności polegających na wykonaniu trwałej zabudowy meblowej z uprzednio nabytych komponentów, wykonywanych w obiektach budowlanych zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym jest art. 41 ust. 12 ustawy o VAT. Przepis ten stanowi, że stawkę podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, stosuje się do dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.

W celu ustalenia prawidłowej stawki podatku od towarów i usług do czynności polegających na wykonaniu trwałej zabudowy meblowej należy przede wszystkim zbadać czy czynności te można zakwalifikować jako usługę modernizacji obiektu budowlanego lub jego części (lokalu) objętego społecznym programem mieszkaniowym czy też w istocie czynności te sprowadzają się do dokonania dostawy towaru w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy o VAT. W zależności od dokonanej kwalifikacji zastosowanie będzie miała preferencyjna lub podstawowa stawka podatku od towarów i usług (art. 41 ust. 1 i 2 ustawy o VAT).

W przypadku świadczeń kompleksowych (złożonych), jeżeli elementem dominującym w ramach danej transakcji będzie wydanie towaru w celu przeniesienia prawa do rozporządzania nim jak właściciel, zaś pozostałe czynności będą miały charakter pomocniczy lub uboczny wówczas transakcja taka powinna, co do zasady, być traktowana jako dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy o VAT.

W przypadku jednak, gdy istotą transakcji będą inne (niż dostawa towaru) czynności to, mimo że w ramach takiej transakcji może także wystąpić wydanie towaru, powinna być ona traktowana jako świadczenie usług.

Zgodnie z ww. uchwałą, jeżeli montaż komponentów meblowych w celu wykonania trwałej zabudowy meblowej następuje z wykorzystaniem w sposób istotny elementów obiektu budowlanego/lokalu, który przez konstrukcyjne połączenie tych komponentów i elementów obiektu budowlanego/lokalu stworzy trwałą zabudowę spełniającą jako całość określoną funkcję użytkową, czynność taka będzie stanowić usługę modernizacji, o której mowa w art. 41 ust. 12 ustawy o VAT, opodatkowaną stawką VAT w wysokości 8%.

Aby wykonane na wymiar do konkretnego budynku lub lokalu i trwale powiązane z jego elementami komponenty meblowe stanowiły trwałą zabudowę meblową nie mogą one (na potrzeby uznania ich za „modernizację” w VAT) funkcjonować w obrocie tak, jak to ma miejsce w przypadku mebli „wolnostojących”. Obniżona stawka podatku nie może zatem znaleźć zastosowania w sytuacji gdy wykonana, nawet według indywidualnego projektu, zabudowa meblowa jest przytwierdzana do ściany lub podłogi jedynie w sposób, który może być również stosowany przy montażu mebli „wolnostojących” (np. „zakotwiczenie” za pomocą kołków lub listew montażowych), co skutkuje możliwością demontażu tej zabudowy bez uszkodzenia samej zabudowy, jak i konstrukcji budynku/lokalu (elementy mogą być bez uszkodzenia tego budynku/lokalu przeniesione, przy czym za uszkodzenie nie można uznać pozostawienia w ścianie lub podłodze np. otworów montażowych). Dla całościowej oceny charakteru świadczenia nie ma natomiast znaczenia, czy elementy np. korpusów mebli są ze sobą zespolone i ewentualnie jak silne jest to zespolenie, gdyż istotne dla uznania za „modernizację” jest dopiero odpowiednio trwałe połączenie tych mebli z elementami obiektu budowlanego/lokalu.

Określając zatem, czy do zabudowy meblowej montowanej w budynku/lokalu może mieć zastosowanie obniżona stawka podatku od towarów i usług należy przede wszystkim badać stopień konstrukcyjnego połączenia komponentów meblowych i elementów obiektu budowlanego/lokalu. Nie chodzi tutaj o badanie powiązania elementów zabudowy meblowej z konstrukcyjnymi w rozumieniu techniki budowlanej elementami obiektu budowlanego/lokalu, lecz o tak silne połączenie konstrukcyjne komponentów meblowych i elementów obiektu budowlanego/lokalu, że powstaje trwała zabudowa spełniająca jako całość określoną funkcję użytkową. Przykładem takiej trwałej zabudowy meblowej może być zabudowa kuchenna wykonana z cegły klinkierowej zespolona zaprawą murarską ze ścianą i podłogą lokalu, gdzie demontaż powodowałby uszkodzenie samej zabudowy, jak i pomieszczenia, w którym została ona zamontowana. Innym przykładem trwałej zabudowy meblowej stanowiącej modernizację budynku/lokalu jest takie zespolenie wykonanych na wymiar do konkretnego budynku/lokalu mebli z elementami tego budynku/lokalu, które wykorzystuje dodatkowe materiały budowlane takie jak cegły czy płyty kartonowo – gipsowe, gdzie demontaż zabudowy powodowałby zarówno uszkodzenie pomieszczenia i komponentów meblowych, jak i trwałe uszkodzenie tych dodatkowych materiałów budowlanych, bez których to materiałów nie istniałaby możliwość wykorzystania tej zabudowy meblowej w innym miejscu.

Mając na uwadze powyższe, a w szczególności bogactwo możliwych gospodarczo sytuacji w omawianym zakresie należy wskazać, że rozstrzygnięcie podejmowane co do wysokości opodatkowania trwałej zabudowy meblowej w świetle przepisów ustawy o VAT wymaga każdorazowo szczegółowej i obiektywnej analizy stanu faktycznego konkretnej sprawy.

Jeśli mają Państwo pytania w związku z powyższym tematem, prosimy o kontakt z Kancelarią. Prawnicy Kancelarii Radców Prawnych Galiński & Kleina udzielają porad podczas spotkań w Kancelarii, jak również drogą mailową, telefonicznie oraz za pośrednictwem Skype.

Paweł Galiński

radca prawny

Galiński & Kleina Kancelarie Radców Prawnych

źródło: www.mf.gov.pl

• Interpretacja ogólna Ministra Finansów z dnia 31 marca 2014 r., PT10/033/5/133/WLI/14/RD30577

The post Szafy w zabudowie z 8% stawką VAT appeared first on Galiński & Kleina Law Firm.

Przepisy o podatku VAT uzależniają możliwość odliczenia przez podatnika tego podatku pod warunkiem, że zakupione towary i usługi wykorzystane zostaną na potrzeby przyszłej działalności opodatkowanej w zakresie VAT. Wątpliwości podatników budzą nadal sytuacje, w których zakupy lub inwestycje realizowane są np. rok lub dwa przed formalnym uruchomieniem działalności gospodarczej – czy w takim przypadku podatnik może odliczyć cały VAT od tego typu wydatków ?

W interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z 25 lutego 2014 r., (ILPP2/443-1147/13-4/JK) stwierdzono, że istnieje taka możliwość. Urząd podkreślił przy tym, że aby ocenić, czy podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia podatku wynikającego z faktur dokumentujących zakupy, zasadnicze znaczenie ma charakter związku występującego między tymi zakupami, a prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą. Związek ten może mieć charakter bezpośredni, pośredni, jak również może dotyczyć takich czynności, które są niezbędne do funkcjonowania przedsiębiorstwa. Jeżeli więc podatnik zrealizował inwestycję budowlaną w rezultacie której powstał budynek restauracji, w którym prowadzona będzie działalność gospodarcza opodatkowana w zakresie VAT, to od faktur dokumentujących tą inwestycją podatnik będzie mógł odliczyć cały podatek VAT. Trzeba jednocześnie pamiętać, że podatnicy chcący dokonać odliczenia podatku VAT od dokonanych inwestycji muszą w momencie korzystania z tego prawa mieć status czynnego podatnika VAT.

Jeśli mają Państwo pytania w związku z powyższym tematem, prosimy o kontakt z Kancelarią. Nasi prawnicy udzielają porad podczas spotkań w Kancelarii, jak również drogą mailową, telefonicznie oraz za pośrednictwem Skype.

Paweł Galiński

radca prawny

Galiński & Kleina Kancelarie Radców Prawnych

• Interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z 25 lutego 2014 r., ILPP2/443-1147/13-4/JK.

The post Można odliczyć VAT od faktur otrzymanych przed rejestracją appeared first on Galiński & Kleina Law Firm.